من طاقت دیدن و نوشتن از غزه ندارم .
فقط همین
یه سلام کربلایی ...
نمی دونم شما هم حال من و دارید یا نه !
چه حالی ؟
کربلا . . .
بین الحرمین . . .
عباس . . .
قاسم . . .
علی اکبر . . .
و . . .
نه ! اینا نیستن ! یه حس دیگه . . .
خیلی غریب ! نمی دونم اسمشو چی بزارم ؟
.
.
.
.
.
.
.
یوسف گمگشته . . .
نه !
گل زهرا . . .
نه !
مهدی . . .
نه !
پس چی ؟ چی میخوای بگی ؟ همه منتظر حرف توان ؟ چرا حرف نمیزنی ؟ نکنه . . .
باشه میگم :
اللهم عجل لولیک الفرج . . .
همین و بس . . .
چقدر دعا کردی ؟ صادقانه بگو ؟ عاشقانه ؟ از روی محبت ؟ چشم و هم تو چشمی ؟
مگه دعا برای گل زهرا چشم و تو هم چشمی داره ؟
این چه حرفی !
چرا نداره . مگه ندیدی فلانی چقدر دم از انتظار و ظهور مولا میزد . . .
ولی چرا ؟ . . . چرا چی ؟
هیچی ؟ دوست ندارم بگم ؟ گو ؟
خودتون میدونید دیگه گفتن نمیخواد ...
دلم برا حرمت پر میزنه ... سینه برای تو دلبر میزنه
سه روز بیشتر تا عاشورا نمونده . چقدر زود گذشت . نمیدونم از این روزا فیض بردم یا نه !
خیلی به خودم امیدوار نیستم . اخه من کجا و گریه برای ارباب کجا .
من اگه خیلی محب الحسین بودم پشت سر دوست حرف نمیزدم . دروغ نمیگفتم . حرف زشت نمیزدم .
مگه فقط بسیج رفتن . بسیجی بودن مهم . نه این که مثل من کارت داشته باشی و بعد هم خودتو قاطی شهید همت و شهید کاظمی و شهید رحیمی ( عموی عزیزم ) ... بکنی .
نه جونم این طور نیست . تو رو خدا دعام کنید که از این دوراهی بیام بیرون . برم توی همون راهی که خدا اسافالتش کرده . نه راهی که دروغ و ناسزا و غیبت و ... اسافالتش کنه .
اینا همه حرف دل . من دیونه نیستم . بلکه دلم گفت که بنویسم .یه جوون ایرانی . یکی که هنوز خودشو نتونسته بشناسه . گاهی اوقات احساس میکن که اصلا هویت ندارم .
نه عشق و عاشقیمون عشق و عاشقی نه مثبت بودنون مثبت ... گمراه گمراه . توی بیراهه .
تو رو خدا دعام کن . دعام کنید به آروزوم برسم .
از کوچیکیم عشق تو شد بر دلم بهونه ای
انقده عاشقت شدم همه میگن دیونه ای
اون زمونا تا میدیدم دلم اسیده ماتم
صدایی تو دلم میگفت بیا که باز محرم ...
کربلا کربلا کربلا الهم الرزقنا ...
التماس دعا .
یا ثارالله .
هر چه داريم همه از كرَم عباس است
خلقت جنت حق لطف كم عباس است
نور بر شمس و قمر ماه بني هاشم داد
عرش يك ذره ز خاك قدم عباس است
نه فقط خلق زمين عبد و غلامش باشند
بخدا خيل ملائك حَشَم عباس است
شيعه از كينه دشمن نهراسد هرگز
دين ما تحت لواي علم عباس است
در صف حشر علمدار شفاعت زهراست
علم فاطمه دست قلم عباس است
نام معشوق مبر نزد من از عشق مگو
عشق ديريست كه در پيچ و خم عباس است
اي كه حاجت ز حسين ميطلبي دقت كن
پرچم شاه به سوي حرم عباس است
كاشف الكرب كه غم از دل عالم ببرد
لب خشكيده شش ماهه غم عباس است
بر روي قوس فلك جلوه خون گاه غروب
زخم شمشير به ابروي خم عباس است
